Dünya genelinde çatışmaların artarak çoğaldığı bir dönemde, Birleşmiş Milletler Genel Merkezi’nde ilk kez düzenlenen BM Barış İnşası Haftası çerçevesinde bir araya gelen genç barış inşacıları, barışı teşvik etmek için neler yapabileceklerini tartıştı.
Afganistan’dan Gana’ya, Kanada’da Fildişi Sahili’ne kadar farklı coğrafyalardan katılan gençler, UN News‘e yetersiz finansman, genç liderliğe duyulan sınırlı güven, sivil toplum üzerindeki artan baskılar ve seslerini yükseltme konusunda koruma eksikliğinin çalışmalarını nasıl zorlaştırdığını anlattı.
Jenn Hernandez (Global Network of Women Peacebuilders, ABD, Guatemala): Orta Doğu, Kuzey Afrika ve Güney Asya bölgelerindeki birçok kadınla konuştuk. Özel sektörle ortaklık kurmak ve daha fazla teknik beceri edinmek istediklerini söylediler.
Gençlerimizi bir sonraki aşamaya taşıyacak, bir sonraki nesle bilgi aktarabilecekleri donanımlı, işbirliği temelli ve nesiller arası kalıcı ortaklıklara ihtiyacımız var.
Issah Toha Shamsoo (African Students for Interfaith Tolerance, Gana): Gençler beklemiyor. Çünkü 2019’da haberleri izlerken Yeni Zelanda’da insanlara düzenlenen saldırıyı gördüm ve “Dünya’da neden bu oluyor?” diye düşündüm.
Farklı insanları bir araya getirip diyalog kurduk ve ilişkiler inşa ettik. Bunların barış inşası olduğunu bilmeden yapıyordum.
Linda Dempah (Laboratoires Adeba – Biyokozmetik Şirketi, Fildişi Sahili): Barışın ne kadar önemli olduğunu, ona sahip olmadığımızda fark ediyoruz. Fildişi Sahili’nde darbeler, iç savaş ve istikrarsızlık dönemlerinden oluşan oldukça çalkantılı bir tarihimiz var.
İş sahibi olmak aslında istikrarlı bir ortam yaratmaya yardımcı oluyor; çünkü iyi bir işe sahip olan ve hayatından memnun olan insanlar, çatışmalara girmek veya silahlı gruplar tarafından işe alınmak gibi bu durumu bozacak eylemlere eğilim göstermiyor.
Yahya Qanie (Ulusal Gençlik Barış Mutabakatı, Afganistan): Afganistan’da gençleri güçlendirme ve gençlerin barış inşası üzerinde çalışmaya başladığımızda, sürekli “Yeterli deneyime sahip değilsiniz” deniyordu. Ayrıca fon sağlamak için çok yüksek bir çizgi vardı. Bir dönem 700 dolardan fazla kaynağa erişemiyorduk.
Bugün Afganistan, 2021’den önceki durumundan tamamen farklı bir noktada (Taliban’ın ülkede fiili otorite olduğu dönem).
Baskın konu bir zamanlar kadınların katılımı etrafında şekillendi, ancak şimdi bu durum gençlerin tamamını etkileyen bir meseleye dönüştü.
Taliban yönetiminde gençlerin sivil alanları tamamen kapandı. Genç sesler yaptırımlarla karşılaşıyor. Genç erkekler okullarda radikalleşmeye maruz kalıyor.
John Koester (Uluslararası Gençlik ve Öğrenciler Barış Derneği, ABD): Vurgulamaya çalıştığımız bir diğer nokta da yalnızca bireysel projeleri değil, ekosistemi fonlamak gerektiğidir. Güven inşa etmek, ilişkileri sürdürmek, ağ oluşturmak, akran desteği aramak, öğrenmek ve iyileşmek için zaman ayırmak gibi fonlanamayan etkinliklere kolayca yüzde 40 ve üzerinde zaman harcıyorsunuz.
BM’den Bakış Açısı
Felipe Paullier (BM Gençlik İşleri Yardımcı Genel Sekreteri): Finansman yapılarına, gençlere duyarlı olacak ve gençleri gerçek ortaklar olarak görecek bir dizi ilkenin yerleştirilmesi gerekiyor.
Ümidim bu ilkelerin en az bir küresel BM finansman mekanizmasına dahil edilmesidir.
Pio Smith (UNFPA Geçici Başkan Yardımcısı): Ulusal eylem planları etrafında vizyon olarak hariç ancak bütçe ve kaynak mobilizasyonu açısından zayıf, uzun yıllar boyunca uygulanacak bir gündemi destekleme ve finansman konusunda yetersiz olan birçok çalışma görüyorum.
Bu işler zaman alıyor ve bu nokta üye devletlerimizle de çalışmamız gereken alandır.
