Gazze’nin Han Yunus batısındaki Al-Mawasi bölgesinde, kumların üzerine uzanan çadırlar ve su ile gıda kuyrukları arasında bir dünyadan kopma noktası olan hayat, Asaad El-Azzabi’yi fırsat bulduğunda bir maça hazırlanmaya itiyor.
Savaştan önce El-Azzabi, Refah’daki El-Tecammu Takımı’nda oynuyordu. O dönemde antrenman tesisleri, kaliteli antrenörler ve ekipmana erişimleri vardı. Şimdiyse en büyük şansı, olmaya bile borçlu olduğu ayakkabıları bulabilmek.
“Bazen bir arkadaşımdan bir çift ayakkabı borç alıyorum veya band ile tamir ediyorum” diyen El-Azzabi, şu an Refah’tan yerinden edilmiş kişilerin barındığı Al-Rahma Kampı’nda tek başına yaşıyor. Eşi ve kanser tedavisi olan oğlunun tedavisi için Ürdün’e gitmişti.
Bölgede yaklaşık 1,7 milyon kişi, büyük çoğunluğu geçici veya düzensiz yerleşim olan yaklaşık 1.600 yerinden edilme sitesinde yaşıyor. Birçok sakin, temiz su ve hijyen hizmetlerine erişim zorluğu çeken bu alanlarda, suyun gelmesi ve malzemenin girişi kısıtlamalarına bağlı.
El-Azzabi, temel ihtiyaçların karşılanması mücadelesinin ortasında, yakındaki Şeyh Eid Kampı’na karşı hazırlanıyor. Takımına kum üzerine çizerek oyun planını anlatıyor ve ardından yerinden edilmiş kişilerin çadırları arasında bulunan bir sahaya doğru yola çıkıyorlar.
Bu maç, sadece bir spor aktivitesinden ibaret değil; kamplardaki günlük zorluklardan kaçış imkânı. Çocuklar ve gençler, kum sahasının etrafını sahaya ayırmış, bazıları saatlerce su, gıda veya şarj kuyruklarında bekledikten sonra gelmiş oyuncuları alkışlıyor.
Filistin Futbol Federasyonu hakemi ve Refah’tan yerinden edilmiş biri olan Elaha Abu Taha, futbolun Gazze’deki birçok kişi için “tek çıkış” olduğunu söylüyor.
“En kaynaklarla bile oynatmaya çalışıyoruz. Şimdi hiçbir spor altyapısı yok. Bulunduğumuz saha aslen basketbol ve voleybol için hazırlanmıştı, ama insanlarımız her şeyi sıfırdan yaratıyor” diyen Abu Taha, savaşın çıkışından bu yana Gazze’nin spor sektörünün yıkımına uğradığını belirtiyor. Filistin Futbol Federasyonu’na göre, birçok futbolcu da dahil olmak üzere yüzlerce sporcu hayatını kaybetmiş, sahalar, kulüp merkezleri ve antrenman dahil olmak üzere yüzlerce spor tesisi hasar görmüş veya yok edilmiştir.
Al-Mawasi’de bu kayıplar, yerinden edilmiş kamplar arasında bir şampiyonluğun düzenlenmesini engellemedi.
Maç, yerinden edilmiş seyircilerin gözleri önünde başlıyor. El-Azzabi, plastik bandla bir arada tutulan ayakkabıyla sahaya çıkıyor. Maçın sonunda Al-Rahma Kampı, Şeyh Eid Kampı’nı 2-1 mağlup ediyor.
Hakemin son düdüğünün ardından, kampın gençleri El-Azzabi ve takım arkadaşlarını omuzlarına alıyor. Çocuklar ve gençler, çadırlar arasında kutlama yapıyor. Birkaç kısa an için yerinden edilmişlik sesinden uzaklaşan manzaranın içinde futbol, nadir bir keyif alanı olarak karşımıza çıkıyor.
El-Azzabi, “Bu zor şartlar altında böyle bir maç oynayabilmek çok güzel bir şey. Kampımızı tebrik ediyor. Bu şampiyonluğu Ürdün’deki eşime ve oğluma adıyorum, oğlumun şifa bulmasını diliyor” diyor.
Onun için bu maç, sadece bir spor zaferi değil; uzak ailesine giden bir mesaj ve savaştan önceki oyuncu kimliğine bağlı kalan son şey topu takip etmek.
